عینک آفتابی با کیفیت بالا برای آقایان، خانم‌ها، عینک آفتابی با قاب مربعی شکل

بیشتر خانم‌های حاضر در انجمن RepLadies کیف‌های تقلبی می‌خرند در حالی که می‌توانند کیف‌های اصل بخرند: این موضوع به غرور و کاربردی بودن مربوط می‌شود. اگر ثروت خود را صرف خرید کیف‌های اصل می‌کردند، این ثروت را نداشتند.

شاید صمیمی‌ترین بخش این زیرانجمن در بخش اعترافات آر ال یافت شود، فضایی که در آن زنانِ کپی‌ها، سفر زندگی خود و تجربیاتی را که آنها را به این انجمن رسانده است، روایت می‌کنند. جالب اینجاست که افشاگری‌های عمیق‌تر نیز مشمول قوانین دقیق ارسال پست در این انجمن می‌شوند، بنابراین اطلاعات جمعیتی متعددی از کاربران نیز در هر پست اعترافی یافت می‌شود. یک کارمند فناوری ۲۵ ساله اهل نیویورک با حقوق سالانه ۱۳۵۰۰۰ دلار اعتراف می‌کند که کیف‌های دستی برای او مانند دستاوردهای شخصی هستند: «من می‌دانم که کیف‌های دستی نمادی از جایگاه و ثروت هستند و هیچ یک از این‌ها اهداف سالمی برای دنبال کردن نیستند. اما دوست دارم فکر کنم که کیف‌های من چیزی بیش از این هستند: آن‌ها نمایانگر یک سفر عمیقاً شخصی هستند که رویدادهای زندگی خودم را نشان می‌دهند.» این کاربر که برای جشن گرفتن افزایش حقوق اخیرش یک کیف اصلی ایو سن لوران خریده بود، اکنون مجموعه‌ای دارد که کیف‌های واقعی را با کیف‌های بدلی ترکیب می‌کند و می‌داند از زمانی که آن کیف‌های مارک‌دار را پوشیده است، اطرافیانش با او رفتار بسیار بهتری دارند. یک زن ۴۴ ساله اهل ایلینوی که سالانه ۷۰۰۰۰ دلار درآمد دارد و در خانه‌ای زندگی می‌کند که در مجموع ۲۵۰۰۰۰ دلار حقوق می‌گیرد، اعتراف می‌کند: «من قبل از شام کیف‌های بدلی می‌خرم چون بیشتر سیر می‌شوم.» این زن بیش از صد کیف بدلی جمع می‌کند و همچنین چند کیف اصل هم دارد. او اعتراف می‌کند که بیش از ۱۵۰۰۰ دلار برای کیف‌های بدلی هزینه کرده است. «من کیف جمع می‌کنم و «شوهران»، این را یک زن بیکار ۳۰ ساله می‌گوید که شوهرش سالانه حدود ۳۰۰۰۰۰ دلار درآمد دارد. او سالانه حدود ۶۰۰۰ دلار برای کیف‌های تقلبی خرج می‌کند و بیش از ۲۰ کیف در خانه دارد. او نیازی به داشتن کیف‌های واقعی ندارد، فقط عاشق خرج کردن پول برای کیف‌های تقلبی خودش است که به لطف طلاق موفقش توانسته بخرد. زنی ۳۰ ساله اهل نیویورک، یک مهندس، که سالانه ۲۰۰۰۰۰ دلار درآمد دارد، به عنوان «خوش‌پوش و افسرده» معرفی می‌شود. او می‌گوید از کودکی هرگز به محصولات اصلی توجه زیادی نکرده است: «فکر می‌کنم اولین کپی‌های من نسخه‌های دزدی دیجیمون بودند.» او اکنون بیش از ۴۷ کیف دارد، نه می‌داند و نه می‌خواهد بداند کدام یک از آنها درست یا غلط هستند.