Wysokiej jakości okulary przeciwsłoneczne dla mężczyzn i kobiet, kwadratowe oprawki, okulary przeciwsłoneczne

Większość kobiet na forum RepLadies kupuje podróbki torebek, mając jednocześnie możliwość zakupu oryginalnych: to kwestia dumy i praktyczności. Gdyby wydawały fortunę na oryginalne torebki, nie miałyby jej.

Być może najbardziej intymna część tego subforum znajduje się w RL Confessional, przestrzeni, w której kobiety z replik opowiadają o swojej życiowej podróży i doświadczeniach, które doprowadziły je na forum. Co ciekawe, głębsze wyznania również podlegają rygorystycznym zasadom publikowania na forum, dlatego w każdym poście konfesjonału można znaleźć liczne dane demograficzne użytkowników. 25-letnia nowojorska pracownica technologiczna z roczną pensją 135 000 dolarów przyznaje, że dla niej torebki są jak osobiste osiągnięcia: „Zdaję sobie sprawę, że torebki są symbolem statusu i bogactwa, a dążenie do nich nie jest niczym zdrowym. Chciałabym jednak myśleć, że moje torebki są czymś więcej: reprezentują głęboko osobistą podróż, która naznacza wydarzenia w moim życiu”. Użytkowniczka, która kupiła autentyczną torebkę Yves Saint Laurent, aby uczcić niedawną podwyżkę, ma teraz kolekcję łączącą prawdziwe torebki z imitacjami i zdaje sobie sprawę, że odkąd nosi te markowe torebki, ludzie wokół traktują ją o wiele lepiej. „Kupuję podróbki przed kolacją, bo dają mi więcej satysfakcji” – wyznaje 44-letnia kobieta z Illinois, która zarabia 70 000 dolarów rocznie, w gospodarstwie domowym, w którym ich łączna pensja wynosi 250 000 dolarów. Kobieta gromadzi ponad sto podróbek, ma też kilka autentycznych egzemplarzy. Przyznaje, że wydaje na nie ponad 15 000 dolarów. na podróbki toreb. „Kolekcjonuję torby i mężów”, mówi bezrobotna 30-letnia kobieta, której mąż zarabia około 300 000 dolarów rocznie. Wydaje około 6000 dolarów rocznie na podróbki i ma ich ponad 20 w domu. Nie musi mieć prawdziwych torebek, po prostu uwielbia wydawać pieniądze na swoje podróbki, które udało jej się kupić dzięki pomyślnemu rozwodowi. Kobieta po trzydziestce z Nowego Jorku, inżynierka, która zarabia 200 000 dolarów rocznie, jest przedstawiana jako „dobrze ubrana i przygnębiona”. Mówi, że od dziecka nie zwracała zbytniej uwagi na oryginalne produkty: „Myślę, że moje pierwsze repliki były pirackimi wersjami Digimonów”. Teraz ma ponad 47 toreb i nie wie ani nie chce wiedzieć, które z nich są prawdziwe, a które fałszywe.